नमस्कार

नमस्कार

Pages

Thursday, 12 August 2010

भूत

"पानी दोगे?"
"मेन्युकार्ड प्लीज"
"जरा प्लीज, ये टेबल साफ करना"
विवेक, रोहित आणि सोनलने प्रत्येकी तीनदा ह्या विनंत्या वेगवेगळ्या वेटरांना करून झाल्या.
त्यांच्या विनंत्या हवेत विरून जात होत्या. वेगवेगळे हातवारे करून गल्ल्य्यावर बसलेल्या मालकाचे लक्ष वेधून घ्यायचा देखील प्रयत्न करून झाला. मग तिघांनी एकमेकांकडे बघितलं आणि एक मोठ्ठं प्रश्र्नचिन्ह तिन्ही चेहेऱ्यांवर पसरलं.
"मला वाटतं आपण ह्या हॉटेलमध्ये प्रवेश करण्याआधी तो मोठा रस्ता पार केला न तेंव्हा आपल्याला अपघात झाला असावा. आणि त्यात आपण मेलो असणार." इति सोनल.
"हो! आणि मरायच्या आधी भूक लागलीय, तेंव्हा ह्या उपहारगृहात बसून काही खाऊया अशी इच्छा आपण व्यक्त केल्याने आपल्या तिघांचीही भुते इथे येऊन बसली आहेत!" विवेक.
"च्यायला खरंच! त्यामुळेच ना आपण जे बोलतोय ते ह्या लोकांना ऐकूच येत नाहीये!" रोहित.
त्यांच्या खोखो हसण्याने आजूबाजूची माणसे दचकली आणि वेटरने मेन्युकार्ड मेजावर सरकवल्यावर तीन भूतांचा जीव भांड्यात पडला.

5 comments:

rajiv said...

HA... HA.... HA.....

SO Real people really get scared with Real Ghosts !!!!

Saurabh said...

हाSSS हाSSS हाSSS... :D

भानस said...

:))

Raindrop said...

happened with us...we were 5 of us...clad in salwar kameez, looking totally unassuming. we were bhoot untill we asked for 'mineral water bottles'. We asked for them coz we wanted to carry them but somehow asking for 'bottled water' raised our status from 'bhoot' to 'jeevant' in that restaurant.

I will not be surprised if the waiters put us right back in the 'bhoot' category after we left....coz we didn't leave any tip!

अनघा said...

काय गं भागुबाई, हे तुझं खुदखुदणं का? :)