नमस्कार

नमस्कार

Pages

Monday, 21 May 2012

रुदन

शरीर जेव्हा मरतं...
चार दिवस कुठे पडून राहिलं...
थेरं त्याची सुरू होतात... 
भसाभसा कुजतं... 
सहस्त्र किडे पोसतं
मृत्यूची खबर होते
आक्रोश होतो 
हंबरडे फुटतात
जिवंत शरीरे गोळा होतात
मृत शरीराची यात्रा काढतात.

जेव्हा हे हृदय मरतं...
निपचित बापडं पडून रहातं
ना दुर्गंधी
ना किडे
ना ब्र
ना बोंबाबोंब
ना खबरबात
ना चार टिपं


अखेर...
ही दुनिया दिखाव्याची

18 comments:

हेरंब said...

:(

Raindrop said...

hoto na....kolahal hoto...dukh hoto...traas hoto...near and dear one's chya hearts pan wilt houn zataat....fakta te disat nahi karan khara aahe....duniya dikhavyachi

neeta said...

kharach ahee...duniya hi dekhavyachi...ehthee wraper la jastt importance, maag aat kahi hi nakli product aslee taari chalel..:(

श्रीराज said...

लोक उगाचच या युगाला कलियुग म्हणतात.... खरंतर याला अवडंबर-युग म्हणायला हवे.

श्रद्धा said...

Anagha Tai,

Kharay. Ya hrudayala koni walich nasato.

Nandan said...

...
नि:शब्द.
काहीही लिहिलं तरी ते शब्दबंबाळ ठरेल.

aativas said...

:-(

trupti said...

:( :(

अनघा said...

हे सत्य आहे...नाही का ? मृत हृदय घेऊन जिवंत रहाणे कठीण...

अनघा said...

हेरंबा, :)

अनघा said...

वंदू, :)

अनघा said...

नीता... :)

अनघा said...

श्रीराज, नाव पटले एकदम. :)

अनघा said...

नंदन, आभार

अनघा said...

सविता, :)

अनघा said...

तृप्ती, :) :) :)

सौरभ said...

क्या बात कही है!!! बढिया...

अनघा said...

हम्म्म्म...