नमस्कार

नमस्कार

Pages

Monday, 24 May 2010

गुरुर्देवो नमः

लहान मुलांना शाळेत नापास करायचे नाही...हा आता नियम झालाय म्हणे..

त्यावेळी लेक माझी तिसरीत होती. तिचा आणि माझा हा एक अनुभव..

तिने काढलेले चित्र घेऊन एकदा ती घरी आली. मी बघितलं, तर त्या कागदावर दहा मध्ये तिला तिच्या शिक्षकांनी दोन गुण दिले होते. म्हणजे बाईसाहेबांना, गुरुवर्यांनी चित्रकलेत नापास केलं होतं. दुसऱ्या दिवशी आम्ही दोघी ते चित्र घेऊन त्यांच्यापुढे उभ्या राहिलो. त्यांनी तिच्याकडे बघितलं आणि म्हटले,"अगं, तुला एव्हढा मोठा कागद दिला होता न? मग त्यावर एकदम कोपऱ्यात एव्हढीशी बोट का काढून ठेवलीस तू?"
कोमेजलेला चेहरा करून बसलेली माझी लेक त्यांच्यासमोर काहीच बोलेना.
तिला बाजूला नेऊन मी विचारलं,"काय झालं पिल्लू?"
"अगं आई, पण मी नेहेमी बोट छोटीशीच बघितलेय नं? समुद्रात तर ती नेहेमीच दूर असते आणि मग ती छोटीच तर दिसते!"
काय चुकलं तिचं? काही नाही. तिच्या त्या पूज्य शिक्षकांना हे पटलं का? नाही!
मग काय? तिला न्याय तर द्यायलाच हवा होता.
"तुझ्या ह्या सरांना नं बाळा, चित्रकलेतलं काहीही कळत नाही! दे तो कागद माझ्याकडे."
त्या कागदावर दहात नऊ गुण मी दिले आणि सरळ त्यावर 'व्हेरी गुड' असा शेरा देखिल देऊन टाकला!
खुश झालं माझं पिल्लू!

तिची विचार करण्याची शक्ती, मी अशी कोणाला मारू बरी देईन!

3 comments:

akh said...

Nice

Anagha said...

Thank you Parkar. :)

रोहन चौधरी ... said...

लहानग्यांची कल्पना शक्ती आपल्या कैक मैल पुढे असते हेच खरे !!!!